Veelgestelde vragen

De terugtredende overheid en de bezuinigingen hebben tot gevolg dat er minder geld is voor natuur én voor recreatie. Er is alleen nog geld voor basisvoorzieningen als wandelpaden en fietspaden. Het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug, Staatsbosbeheer en Utrechts Landschap beschikken niet over middelen om voor ons speciale mountainbike routes aan te leggen. Voor allerlei voorzieningen geldt tegenwoordig een eigen bijdrage. Deze bijdrage is in de vorm van een vignet.

Zover zijn we landelijk nog niet. Niet alle terrein beherende organisaties en nationale parken willen meewerken. Als je een landelijk vergunning systeem ontwikkelt, krijg je ook te maken met overheadkosten. Er moet ook een verdeelsleutel ontwikkeld worden die bepaald wie welk deel van de opbrengsten krijgt en wat daarvan bekostigd moet worden. Kortom: een landelijke vergunning lijkt voor de hand liggend, maar er zitten veel haken en ogen aan vast.

Na afdracht van BTW gaat al het geld naar een speciale rekening bij het Nationaal Groenfonds (www.nationaalgroenfonds.nl). Omdat dit een klein lokaal initiatief is, zijn er geen overheadkosten. Alle opbrengsten worden opgespaard en ingezet voor verdere ontwikkeling van het routenetwerk in het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Er komt eens per jaar een overzicht van opbrengsten en bestedingen.

Momenteel zijn we aan de slag op de route Austerlitz.
Voor de jaren daarna is er alleen een plan op hoofdlijnen. Het doel is om de routes Zeist en Austerlitz te koppelen aan de routes bij Leersum. Uiteindelijk moet het één routenetwerk worden.

De vergunning kost 7.50 euro per jaar. Dat is een bescheiden bedrag waarvoor we alleen nieuwe routes kunnen aanleggen. Ná de aanleg doen we beheer en onderhoud samen met jullie in vrijwilligersgroepen. Als we beheer en onderhoud niet zelf doen, gaat het parcours hard achteruit en is het op den duur niet meer begaanbaar. Als we beheer en onderhoud zouden uitbesteden aan een professional, gaan de kosten van de vergunning flink omhoog.

Er is geen dagkaart. Je bepaalt zelf hoe vaak je naar het Nationaal Park komt om van de routes gebruik te maken. Je bent op alle dagen van het jaar welkom om hier te komen mountainbiken.

De vergunning is een kalenderjaar geldig, dus van 1 januari tot en met 31 december in het jaar zichtbaar op de sticker.

De vergunning kost 7.50 euro per jaar per gebruiker. Dat is een bescheiden bedrag voor een groot mtb-routenetwerk. Iedereen die gebruik maakt van het mtb-routenetwerk is vignet plichtig.

De oude routes waren in essentie routes die over bestaande wandelpaden geleid werden. Het waren bestaande paden die voor gebruik door mountainbikers zijn aangewezen. Deze routes zijn jarenlang niet onderhouden en daardoor vaak slecht tot zeer slecht begaanbaar. De nieuwe routes zijn grotendeels speciaal voor ons mountainbikers ontworpen en aangelegd. Op deze speciaal aangelegde routes is het mogelijk beheer en onderhoud te doen, waardoor we ze ook in het natte seizoen begaanbaar kunnen houden.

Alle nieuwe paden worden in Single Track aangelegd. Deels omdat we zo een speelse route kunnen aanleggen, deels vanwege de kosten. Een pad dat twee keer zo breed moet worden, kost ook twee keer zoveel. Zowel in geld als in onderhoudstijd.

Je kunt op deze pagina lezen hoe je distributeur kunt worden.

Wil je ook extra een bijdrage leveren voor de verdere uitbreiding en onderhoud van de mtb-routes op de Utrechtse heuvelrug, maak dan een bedrag over op IBAN (komt binnenkort) Je steun is meer dan welkom!

Ja, er zijn mogelijkheden tot paalsponsoring. Dit houdt in dat je logo op alle bordjes in een sectie van de route komen te staan. Neem voor meer informatie contact met ons op.

Ja! Sinds 1 Februari 2015 bent je vignet plichtig als je gebruik maakt van de mtb-routes op de Utrechtse heuvelrug. Als je staande gehouden wordt door een BOA (buitengewoon opsporing ambtenaar) en je kan het vignet niet overleggen, kan er een boete uitgeschreven worden.
Het Samenwerkingsverband Mountainbiken Utrechtse Heuvelrug is ontstaan vanuit de wens om de tegenstellingen tussen terreineigenaren, natuurbeheerders en mountainbikers te overbruggen. De mountainbikers willen graag de ruimte om hun sport te kunnen beoefenen.
Na onderzoek door de Universiteit van Wageningen bleek dat onze sport goed inpasbaar was, zonder de belangen van anderen (recreatie, natuur, cultuur) te schaden.

Voor ons houdt de term #trailrespect in dat je bewust nadenkt over de omstandigheden voor je gaat rijden en soms dus ook de beslissing neemt om niet te gaan rijden. Want alhoewel onze routes 365 dagen per jaar “Open” zijn, is het soms beter om onze paden enige tijd te mijden. Dit is met name als er heel veel regen is gevallen of net na een dooi-periode. Doordat dan de bovenste laag doorweekt is, worden er diepe voren getrokken, hierdoor ontstaan plassen, rijders gaan deze ontwijken, naast deze plassen ontstaan nieuwe sporen enz.
Door niet te gaan rijden zorg je ervoor dat het minder inspanning kost om het netwerk in stand te houden (naast het feit dat je materiaal er niet onder lijdt).

Nee dat mag dat niet. In het gehele Nationaal Park geldt: verboden toegang tussen zonsondergang en zonsopkomst. Doe het daarom ook niet. Alle goodwill die we de afgelopen jaren hebben opgebouwd, verdwijnt dan als sneeuw voor de zon. Eigenaren, toezichthouders, handhavers, politie zijn er niet blij mee. Als je namelijk met een paar duizend lumen aan visueel geweld het terrein ingaat, sta je bij wijze van spreken ineens met een enorme lichtbak bij de hele familie ree in de ‘woonkamer’. Ze schrikken zich rot. Dus de hele familie op de loop en rennen ze zo de drukke weg op. Om daar in het ergste geval overreden te worden.